De Chinese muur

Vanochtend zijn we naar de Chinese muur gegaan. Naar Mutianyu, ongeveer 70 km van Beijing. Een deel van de muur gebouwd in 400 AD, en daarna verder uitgebouwd tijdens het Ming-tijdperk. Nog niet zo lang geleden gerestaureerd, met een stuk van drie kilometer waar je over kunt wandelen. We waren bang dat het heel druk zou zijn, maar dat viel erg mee. En we hadden veel geluk met het weer; gisteren regende het er nog, maar nu was het prachtig. Blauwe lucht, een paar wolkjes, en een lekkere frisse wind. 

We zijn met een stoellift omhoog gegaan, want dit stuk van de Chinese muur ligt vrij hoog in de bergen. Die stoellift leverde mij overigens wat problemen op. Wij zijn geen skiërs, dus ik ben eigenlijk nog nooit in zo’n lift gestapt. Bij het instappen bleven mijn schoenen tegen de grond plakken, waardoor ik een enorme klap tegen mijn kuiten kreeg, wat ervoor zorgde dat ik omhoog schoot en een klap tegen mijn hoofd kreeg van de bovenkant van de liftstoel. Nu ik dit zo teruglees denk ik zelf ook: hoe is het mogelijk, maar mogelijk is het dus. Hoe dan ook, de weg terug ging zeer soepel. Instappen in een stoellift is blijkbaar niet heel moeilijk, als je maar gewoon volgt in wat de stoel voor ogen heeft.

We hebben een paar uur gelopen over de muur. Dat gaat op en neer over soms smalle en soms hoge treden, waardoor je je realiseert dat het met regen bepaald geen makkelijke wandeling is. Het uitzicht was fantastisch, en doordat er relatief weinig mensen waren hebben we foto’s kunnen maken waarbij het lijkt alsof we in ons eentje aan het wandelen waren.

Hoewel Mao van mening was dat iemand die de Chinese muur niet beklommen heeft geen echte man kon zijn, heeft hij ook dorpelingen in de buurt van de muur geadviseerd stukken ervan te gebruiken als gratis bouwmaterialen voor hun huizen. Pas onder Deng Xiaoping werd de muur beschermd en is het grote restaureren begonnen (vanaf 1984). Overigens is dit geen kritiek op Mao, dat begrijpt de goede lezer wel. 

Morgen de Verboden Stad.